7 kwiatów

Wiele osób ma problem z rozróżnieniem zamii od zamiokulasa. Obie roślinki są dosyć podobne - kształtem liści i wielkością, jednak ich uprawa i warunki wzrostu są zdecydowanie inne. Dlatego własnie dzisiaj przedstawie wam jakie są ich różnice i jak odpowiednio je pielęgnować, żeby cieszyły nasze oczy jak najdłużej :)

ZAMIOKULKAS                                                                                                                                                           

Zamiokulkas pochodzi z Tanzanii, należy do rodziny obrazkowatych ( Araceae). Roślina kłaczasta, z podziemnych kłączy wyrastają długie, błyszczące liście na mięsistych łodygach. Ozdobne liście stają się wizytówką taj pięknej rośliny. Bardzo ciężko doprowadzić do kwitnienia

Pielęgnacja:

Stanowisko: Preferowane jest stanowisko nasłonecznione, ale najlepiej ze światłem rozproszonym. Można uprawiać Zamiokulkasa w miejscach mniej słoneczny, ale należy wtedy ograniczyć podlewanie. Optymalna temperatura uprawy to 22-26°C w okresie letnim oraz 16-18°C w okresie zimowym.

Podlewanie i nawożenie: Podlewanie umiarkowane, zbyt intensywne powoduje żółknięcie liści a w konsekwencji usychanie rośliny. Roślina dobrze znosi czasowe braki wody. W okresie intensywnego wzrostu (marzec-sierpień) nawozimy roślinę nawozem do roślin doniczkowych. Młode okazy przesadzamy, co rok, starsze rzadziej, w zasobne, ale przepuszczalne i przewiewne podłoże. Ta piękna roślina nie rośnie zbyt szybko, rokrocznie wypuszcza kilka nowych liści (zazwyczaj ok. 5), ale osiąga dość duże rozmiary i potrzebuje dużych stabilnych doniczek. 

Rozmnażanie: Rozmnażanie przez podział rośliny podczas przesadzania. Można też rozmnażać przez sadzonki liściowe. Pobrane listki umieszczamy w wilgotnym podłożu, na głębokości ok. 1,5 cm. Optymalna temperatura ukorzeniania to 21-23°C, przy zachowaniu jednocześnie wysokiej wilgotności powietrza. 

ZAMIA                                                                                                                                                                      

Zamia furfuracea należąca do rodziny sagowców odwiniętych kwitnie i pochodzi z południowej Japonii. W krajach europejskich bardzo popularna roślina doniczkowa. Roślina o bardzo regularnym pokroju. Korona ciemnozielonych liści wyrasta ze szczytu pękatego pnia. Rośnie bardzo wolno (wypuszcza 1-2 nowe liście rocznie). Osiąga wysokość 6-7 m po 50-100 latach. U młodych roślin zagłębiony w gruncie, z wiekiem rośnie wolno w kłodzinę o średnicy 20 cm i wysokości do 7 m. Pień może się rozgałęziać, na szczycie każdego odgałęzienia wytwarzając pióropusz liści.

Pielęgnacja:

Ponieważ nie toleruje spadków temperatur poniżej –5 °C i wymaga latem temperatur 20 °C - 30 °C w warunkach środkowoeuropejskich najlepiej rośnie w cieplarniach, może być też z powodzeniem uprawiany w domach. Roślina wymaga dużo przestrzeni dla swoich rozłożystych liści, dlatego dobrze się czuje tylko w dużych, jasnych pomieszczeniach. Parapet okienny do tego celu się nie nadaje. 

Podlewanie: Sagowca należy podlewać raz w ciągu 10 dni. Nie wolno dopuścić do przesuszenia ziemi. Wskazane jest zraszanie liści około 2 razy w tygodniu. Zimą zalecane jest bardzo rzadkie podlewanie (tzw. przerwa spoczynkowa), średnio raz na miesiąc. Roślina ta wymaga wilgotnego powietrza. Obfite podlewanie jest niewskazane, tak samo jak i silne nawożenie. Zbyt obfite podlewanie może powodować pojawienie się grzyba, gnicie korzenia, częściowe żółknięcie liści. 

Oświetlenie: Roślina wymaga jasnego stanowiska, ale nie można jej narażać na bezpośrednie oświetlenie silnym światłem słonecznym. Uprawa w mieszkaniu może nie zapewnić odpowiedniej ilości światła, szczególnie w ciemnym pomieszczeniu. Roślinę można ustawić w ogrodzie, na tarasie lub balkonie w pełnym słońcu wyłącznie po uprzednim przygotowaniu sagowca do dużej ilości światła. Po zimie należy przyzwyczaić ją do słońca. Niewielkie żółte plamy na liściach, świadczą o poparzeniu słonecznym, które jednak nie jest szczególnie szkodliwe. Takie plamki najczęściej występują od wiosny do połowy lata. Dobrym okresem na wyrastanie nowych liści jest lato. Jeżeli je wypuści późną jesienią, z braku światła będą "blade".

Podłoże: Dla sagowca dobre jest przeciętne podłoże do roślin doniczkowych z dodatkiem gruboziarnistego piasku. Można użyć specjalistycznej ziemi do palm. Doniczka powinna być nie za duża, ponieważ w wielkich doniczkach sagowce źle rosną. Średnica doniczki powinna być niewiele większa od średnicy "cebulki". Roślinę przesadza się dopiero wtedy, gdy pień rozrośnie się tak, że wypełni prawie całą szerokość doniczki. Ponieważ sagowce są wrażliwe na uszkodzenia bryły korzeniowej – przesadzać należy ostrożnie, w przypadku starszych roślin nie częściej niż raz na 4-6 lat. 

Nawożenie: Roślinę powinno się zasilać raz na miesiąc; od kwietnia do października. 

Rozmnażanie: Z nasion lub odrostów, które czasami pojawiają się u podstawy kłodziny. Nasiona są trudno dostępne. Odrosty natomiast (odcinane w czasie spoczynku zimowego) ukorzeniają się łatwo, najlepiej jeśli posadzi się je do małych doniczek w mieszaninę ziemi liściowej z piaskiem.

Mam nadzieję, że teraz nie będzie problemu z rozpoznaniem tych dwóch pięknych roślin zielonych :)

Miłego dnia!

Przedstawiam Wam bukiety na ślub Ani i Łukasza, który odbył się 25.08 w Lublinie. Panna młoda wybrała bukiet z różyczek gałązkowych białych i różowych, i różowej eustomy z dodatkiem liścia żelaznego. Dla druhny zrobiłyśmy bukiet z biało-różowych róż. Oprócz tego zamówienie opiewało dekoracje na stół w sali weselnej z żółtych lilii, i dekoracje samochodu z białych lilii, a także bukiecik dla dziecka w podobnej tonacji do bukietu panny młodej. Zapraszam do oglądania zdjęć: 

Zdrowa roślina, ma mocno zielone liście, cieszy nasze oczy pięknym wyglądem i przede wszystkim bujnie kwitnie. Co robić jeśli tak nie jest i kwiaty zaczynają opadać, a łodygi atakuje nieznana choroba? Pod spodem przedstawiam najczęstsze choroby roślin doniczkowych, ich objawy i sposoby leczenia naszych kwiatów. Mam nadzieję, że ten mini poradnik przyda się w ostateczności, bo przecież nikt z nas nie chce, żeby roślinki chorowały. 

1.SZARA PLEŚŃ
Najczęściej chorują na szarą pleśń begonie, bluszcze, cyklameny, dizygoteki, draceny, fikusy, filodendrony, starce, paparcie, sępolie i kalanchoe. Często poraża rośliny o miękkich liściach.

Objawy : W zależności od gatunku objawy chorobowe mogą różnie wyglądać. Najczęściej na roślinie pojawiają się najpierw plamy a następnie szara, puszysta pleśń pokrywająca części rośliny. Są to pylące grzybnie. Zainfekowane rośliny obumierają często przy okazji zarażająć inne egzemplarze domowej kolekcji.

Kuracja : Odciąć i zniszczyć zaatakowane części.  Roślinę opryskać rozcieńczonym (3 porcje wody na 1 porcję wyciągu) wywarem ze skrzypu co trzy tygodnie przez trzy kolejne dni. Jeśli jednak jesteście zwolennikami preparatów to polecam Teldor 500SC firmy Bayer CropScience lub inne zawierające dichlofluanid, iprodion lub chlorotalonil.

Zapobieganie : Szara pleśń rozwija się wśród roślin, które stoją w miejscach słabo oświetlonych, bez wentylacji , o bardzo wysokiej wilgotności powietrza. Rozstawić kwiaty tak, by zapewnić im dostęp powietrza oraz światła, ograniczyć podlewanie, nie nawilżać powietrza, częściej wietrzyć pomieszczenie, umieścić roślinę w jasnym, przewiewnym miejscu.

 2. PLAMISTOŚĆ LIŚCI
Najczęściej chorują: aralia, azalia, bluszcz, cissus, fikus, kalanchoe, kalatea, maranta, palmy, paperomia, paprocie.

Objawy :Na liściach pojawiają się najpierw małe żółtawe plamy, które z czasem brązowieją i powiększają się i niszcząc cały liść. Na liścich widać zarodniki grzybów.

Kuracja : Usunąć i zniszczyć zaatakowane części, nie zraszać. Zastosować preperat grzybobójczy np. Baymat AE. Zamiast preparatu chemicznego można zastosować wyciąg z czosnku. Wyciągiem opryskać roślinę.

Zapobieganie : Przyczyną choroby są zarodniki grzybów, przyniesione na przykład z innymi roślinami. Grzyby najczęściej atakują egzemplarze, które są w złej kondycji i osłabone. Podprawa ogólnej kondycji rośliny ziększy jej odporność na plamistość liści.

3. RDZA
Na rdzę najczęście chorują chryzantemy, mieczyki, plumerie, fuksje i pelargonie - zwłaszcza pasiaste.

Objawy : Na górnej części liści pojawiają się jasne, lekko wypukłe plamki. Na spodzie liści plamki są pomarańczowelub brązowe ale na liścich chryzantem plamy są białe. Te plamki to siedlisko zarodników, które gdy tylko zaczną pylić przeniosą chorobę na inne rośliny.

Kuracja : Usunąć zainfekowane liście, częściej wietrzyć. Zastosować preparat grzybobójczy - np. Baymat AElub inny fungicyd - np. Bravo 500 SC. Opryskać roślinę od góry i od spodu. Zamiast preparatu chemicznego można zastosować wyciąg z czosnku. Wyciągiem opryskać roślinę.

Zapobieganie : Właściwa pielęgnacja roślin - dobrze pielęgnowane kwiaty stają się odporniejsze na zarodniki grzybów przenoszone z wiatrem. Dlatego ważne jest nawożenie kwiatów, pałeczkami nawozowymi, co daje roślinom witaminy i składniki mineralne.

 4. MĄCZNIAK PRAWDZIWY
Ta choroba najczęściej atakuje azalie, begonie, chryzantemy, gerbery, cissysy, hortensje, róże, sępolie, kalanchoe, krotony.

Objawy : Na liściach, kwiatach i pędach rośliny pojawia się biały, mączysty nalot, który z czasem, przy niskiej wilgotności powietrza znika odsłaniając brązowe tkanki uszkodzonego liścia.

Kuracja : Silnie zainfekowane części rośliny usuń z zapasem. Spryskaj roślinę gotowym preparatem np. Baymat AE lub Folicur BT.
Można zamist preparatu chemicznego zastosować wywar ze skrzypu lub napar z czosnku lub cebuli, którym spryskujemy chorą roślinę.

Zapobieganie : Aby uniknąć rozprzestrzeniania się grzybni z porażonych roślin zmniejszyć należy wilgotność powietrza i obniżyć temperaturę. Rozstawić rośliny aby zapewnić im dopływ powietrza.

5. MIĘKKA ZGNILIZNA BAKTERYJNA
Ta przypadłość najczęściej dokłucza roślinom cebulowym i bulwiastym oraz aglonemie, cyklamenom, difenbachii, dracenie, jukom, kalanchoe, kaktusom, matantom, storczykom, poinsencji, fatsjobluszczom i kaladium.

Objawy : Najpierw na bulwie a potem u nasady rośliny pojawiają się czarne, wodniste plamy, które wydzielają charakterystyczny, rybi zapach. Pędy żółkną zamierają a na koniec cała roślina szybko obumiera.

Kuracja : Niestety niue ma na tą chorobę rady - zainfekowane rośliny należy wyrzucić bo nie da się ich już uratować. Rośliny stojące w sąsiedztwie porażonej przesadzić do nowego podłoża. Przesadzone rośliny wraz z podłożem spryskać preparatem wzmacniającym np. Biosept 33 SL (ekstrakt z miąższu i nasion grejpfruta).

Zapobieganie :Chorobę wywołują bakterie. Sprzyja im podlewanie zbyt zimną wodą i zagęszczenie roślin.

6. GNICIE KORZENI
Najczęściej na gnicie korzeni chorują aglaonema, anturium, begonia, diffenbachia, kroton, storczyk, szeflera.

Objawy : Zaatakowana roślina więdnie i obumiera. Objawy choroby pojawiają się najpierw na dolnych liściach rośliny, a po wyjęciu jej z podłoża widać, że korzenie są przebarwione i wydzielają niezbyt przyjemny zapach.

Kuracja : Mocno zainfekowane rośliny należy usunąć wraz z podłożem i doniczką. Rosliny, które chcemy uratować a są dość silne, można spróbować podlać preparatem np. Bravo 500 i ograniczyć nawadnianie.

Zapobieganie : Należy chronić rośliny przed nadmierną wilgocią i przenawożeniem podłoża a szczególnie azotem. Nie powinno się też podlewać roślin zbyt zimną wodą. Sprzyja zgniliźnie korzeni zbyt chłodne stanowisko.

NATURALNE ŚRODKI POMOCNE PRZY LECZENIU ROŚLIN: 

Wywar ze skrzypu
Zalać 50 g suszonego skrzypu polnego 2,5 l wody, odstawić na 12 godzin, a następnie gotować przez około 30 minut. Ostudzić. Rośliny spryskiwać rozcieńczonym wywarem - 3 porcje wody na 1 porcję wywaru.

Wyciąg z czosnku
Dwa roztarte ząbki czosnku zalej wodą i odstaw na 12 godzin. Wyciągiem spryskaj roslinę.

Wywar z cebuli i łusek
20 g cebuli (może być z łuskami) zalać 2,5 l wody i gotować przez 10 minut. Spryskiwać rośliny nie rozcieńczonym preparatem.

To narazie tyle, piszcie, komentujcie. Z chęcia odpowiem na wszystkie pytania :) Pozdrawiam i miłego dnia!

Każda panna młoda, która ma ograniczony budżet na ślub przyznaje, że tani bukiet ślubny może jej pomóc zaoszczędzić trochę pieniędzy. Wystarczy trzymać się kilku porad i pomysłów na bukiety ślubne dla panny młodej i druhny, które przedstawiam poniżej. 

1. Gdy zamawiasz bukiet ślubny, bądź szczera ze swoim florystą i na wstępie powiedz jakimi środkami dysponujesz. To od razu ułatwi mu pracę, bo będzie mógł doradzić Ci odpowiednio tanie kwiaty, a nie błądzić po omacku w propozycjach. Możesz dać mu zdjęcie bukietu, który Ci się podoba i zapytać co za daną kwotę może zrobić - jakie kwiaty zamienić, które zostawić, tak żebyś była zadowolona. Określ także kolorystykę w jakiej chcesz mieć bukiet. 

TIP: jeśli chcesz zaoszczędzić wybierz takie same kwiaty dla siebie do bukietu, jak i dla druhny. Jeden rodzaj roślin jest tańszy niż zamawianie kilku różnych, mimo, że coraz bardziej modne są inne bukiety dla panny młodej, a inne dla świadkowej. 

 

2. Wybieraj kwiaty sezonowe! Jeśli jest sierpień, a ty pragniesz tulipanów, licz się z tym, że koszta takiego zamówienia będą ogromne. Generalnie kwiaty są najdroższe w okolicy Walentynek, Dnia Kobiet i Dnia Matki, a białe kwiaty są najdroższe w maju ze względu na komunie. Obecnie wraca moda na delikatne i romantyczne bukiety, które można zrobić nawet z kwiatów polnych, jedynie z dodatkiem róż czy frezji, lecz jeśli nie chcesz bukietu w takim stylu to zapytaj florystę jakie kwiaty są najbardziej popularne i dostępne na rynku.

TIP: Dostępność popularnych kwiatów:

róże - cały rok - najdroższe w Walentynki, Dzień Kobiet

tulipany - dostępne od stycznia do kwietnia

frezje - dostępne cały rok, najtańsze w lecie ( bukiety z samych frezji nie należą do tanich ze względu na to, że aby bukiet był efektowny trzeba włożyć dużo kwiatów )

margerytki - dostępne cały rok, najtańsze latem ( najtańsza opcja na bukiet ślubny )

goździki - dostępne cały rok i cały rok obowiązuje ta sama cena

lilie - od maja do listopada

kalie - dostępne cały rok

alsteremerie - dostępne cały rok, romantyczny wygląd 
eustoma - dostępna cały rok, najtańsza w lecie
astry - dostępne tylko w sierpniu i na początku września

 3. Ważny jest także rodzaj bukietu. Najdroższe będą te kaskadowe, artystyczne, czy typu composite, gdzie florysta musi włożyć ogrom pracy w jego tworzenie, a także dużo kwiatów. Bukiety w kształcie torebek czy kulek też radzę sobie odpuścić, są mocno ekstrawaganckie i oczywiście uszczuplą znacznie wasz portfel. Najtańsze są z kwiatów ciętych, układanych obok siebie w kształcie kulki zwane nosegay i biedermeier. Należy jednak pamiętać, że tańszy bukiet ślubny nie będzie duży, bo florysta np. zamiast 2 paczek róż użyje tylko jednej, ponieważ będzie go ograniczała cena.  

4. Unikaj jak ognia kwiatów egzotycznych, które są bardzo drogie i trzeba je sprowadzać z zza granicy. Orchidee czy rajskie ptaki wyglądają szałowo, ale są strasznie drogie.

To tyle dobrych rad :) Zostawiam Was ze zdjęciami tanich bukietów, które są piękne i efektowne zarazem.

Niestety powoli zbliża się koniec lata, dlatego do naszej kwiaciarni zawitały dzisiaj piękne kolorowe wrzosy. Często mylone są z wrzoścami - kwiatami występującymi na początku wiosny. Typowy wrzos to bardzo dekoracyjna krzewinka należąca do rodziny wrzosowatych o różnej wielkości i pokroju. Najmniejsze z nich nie przekraczają kilku centymetrów wysokości, a najwyższe osiągają nawet 50 cm. Nazwa Calluna pochodzi od słowa „zamiatać”, co wiąże się z dawnym jego zastosowaniem do produkcji mioteł. Wrzosy występują w barwach (zależnie od odmiany) od bieli przez różu, aż do purpury i czerwieni. Można również spotkać odmiany o odmiennych kolorach liści (odcienie czerwieni, złota, srebra).

 Wrzos zwyczajny najlepiej rozwija się na stanowisku słonecznym (dobrze znosi również cień). Nie należy go jednak narażać na bezpośrednie promieniowanie słoneczne. Podczas suchego i gorącego lata trzeba je podlewać obficie, ale gdy temperatury są umiarkowane wtedy należy podlewać kwiaty dopiero gdy ziemia wyschnie całkiem w doniczce. Po przekwitnięciu wrzosu krzewinki przycinamy, co powoduje zagęszczenie się roślin i obfitsze kwitnienie. Przycinamy je dopiero na wiosnę, ponieważ wrzosy kwitną do późnej jesieni, poza tym dłuższe pędy pozwalają na lepsze przezimowanie.

 Wrzosowate często chorują na choroby grzybowe (fytoftoroza, rizoktonioza, zamieranie pędów, szara pleśń). Często spowodowane jest to właśnie nadmiarem wilgoci. Warto więc profilaktycznie podlać lub opryskać rośliny kilka razy – poczynając od wiosny do końca lata – preparatami grzybobójczymi (np. Bravo, Aliette lub Previcur). 

 Garbniki zawarte w wrzosach wykorzystywane są do leczenia chorób układu pokarmowego, w szczególności biegunek i stanów zapalnych. Wrzosy mają działanie moczopędne, stosowane są między innymi do leczenia kamienicy. Substancje zawarte we wrzosie zwyczajnym pobudzają czynności wydzielnicze żołądka a także wzmacniają łaknienie. Roślina posiada duże ilości potasu.

 Do celów zielarskich stosuje się kwiaty i ziele wrzosu zwyczajnego ścinane na początku kwitnienia. Zbieramy niezdrewniałe pędy, które następnie suszymy w miejscach o dobrej wentylacji w temperaturze nie przekraczającej 40⁰C. Zioła przechowujemy w suchych i ciemnych miejscach.

 Miłego weekendu :)