7 kwiatów

Lawenda staje się co raz bardziej popularną rośliną balkonową i ogrodową. Kusi kolorem i cudownym, nie drażniącym, delikatnym  zapachem. Jej dodatkowym atutem jest to, że nie jest wymagająca, więc sprawdzi się nawet u bardzo zapracowanych.

Centra ogrodnicze kuszą nas kilkoma odmianami lawendy. W naszej strefie klimatycznej najlepiej zaaklimatyzuje się lawenda wąskolistna ( Lavendula angustifolia ) ( do -20 ° C ); lawenda francuska ( Lavendula stoechas ) jest mniej odporna na mrozy, znosi temperaturę tylko do -7 °C, zatem nie ma szansy przetrwać zimy w gruncie. Na ten czas musimy ją zabrać do chłodnego ( około 5 - 10 °C ), ale jasnego pomieszczenia i skąpo podlewać. Lawenda pojawia się w sklepach już z początkiem wiosny, pamiętajmy jednak, że nie powinniśmy jej od razu wystawiać na dwór. Dobrze jest ją zahartować i przyzwyczaić do nowych warunków, gdyż zakupiona po okresie zimowym pochodzi z upraw szklarniowych, gdzie miała optymalne warunki do rozwoju. Wystawiajmy ją na dwór na kilka godzin dziennie, a na noc zabierajmy do domu. Na stałe możemy ją wynieść dopiero po ustąpieniu przymrozków.  

Lawenda kwitnie od maja do października, a najpiękniej kwitnie na przełomie lipca i sierpnia.

Aby roślina prawidłowo się rozwijała musimy stworzyć jej warunki podobne do naturalnych, jako że w naturze występuje w rejonie basenu Morza Śródziemnego ma określone wymagania: 

Zasuszona lawenda długo utrzymuje swoje walory dekoracyjne, zróbmy więc mały bukiecik, by cieszyć się jej zapachem także zimą. 

Wystarczy tylko kilka sztuk lawendy, aby stworzyć przyjemne miejsce do relaksu i poczuć się jak w dalekiej Prowansji.

   Pnącza często mają bujne, dekoracyjne liście oraz pachnące kwiaty. Odpowiednio wyeksponowane, stworzą przepiękne kompozycje. Te rośliny są zazwyczaj bardzo odporne, mają niewielkie wymagania i można je łatwo kształtować w sposób, który nam najlepiej odpowiada.

WYBÓR ROŚLIN:

dipladenia sundaville

wilec purpurowy

  

PIELĘGNACJA PNĄCZY:

Pnącza wymagają regularnej pielęgnacji - oto kilka podstawowych zasad:

Nawożenie pnączy Powinno być dostosowane do gatunku i odmiany. Nawożenie roślin pnących powinno się odbywać wyłącznie w okresie sezonu wegetacyjnego, w zimie należy zaniechać nawożenia.

Podlewanie pnączy Powinno być regularne, choć umiarkowane. Przed każdym podlaniem należy sprawdzić podłoże czy lekko przeschło. Podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale nie mokre. Przesuszone lub przelane pnącza
gubią liście. Warto pamiętać, że pnącza w wiszących doniczkach zwykle wymagają częstszego podlewania, gdyż wędrujące do góry ciepłe powietrze szybciej przesusza podłoże.

Przycinanie pnączy Pozwala na ich formowanie oraz ograniczanie silnego wzrostu. Skrócenie pędów o 1/3 do 2/3 powoduje rozkrzewienie rośliny. Warto pamiętać, że silnie rozrastające się pnącza mogą być bardzo ciężkie.

Podpieranie pnączy Jest niezbędne. Większość z nich pnie się tak wysoko, jak tylko pozwalają warunki. Wciśnięte między regały, gdzie jest nieco ciemno i ciasno, pięknie oplotą półki. Podporą dla rośliny pnącej może być kratka, palik pokryty mchem, lub obręcz. Pnącza doskonale wyglądają także w wiszących doniczkach, kiedy ich pędy mogą swobodnie zwisać.

Podpórki mogą być drewniane lub metalowe. W zależności od miejsca i wielkości powinny być odpowiednio dopasowane. Wzorów i kolorów jest mnóstwo - proste czy ozdobne to zależy już tylko od nas.

Ten popularny, wyjatkowo piękny storczyk wyróżnia się egzotyznym wyglądem, a jego okazałe kwiaty - niezwykłą trwałością. Ten zimozielony kwiat pochodzi z tropikalnych regionów Azji. Uprawia się go łatwo, pod warunkiem, że zapewni się mu odpowiednią temperaturę i wilgotność powietrza.

Sabotek nazywany też pafiopedilum, należy do grupy storczyków naziemnych, czyli ukorzeniających się w glebie, co nie jest zbyt częstym zjawiskiem wśród niezwykle epifitycznych storczyków. W warunkach naturalnych roślina ta rośnie w lasach na ściółce leśnej.

PODSTAWY PIELĘGNACJI:

 Storczyk ten wymaga starannej pielęgnacji, gdyż trzeba mu zapewnić wysoką temperaturę i wilgotność powietrza, ok. 60-70%. Doniczki z kwiatami ustaw na kamykach w podstawce z wodą. Dbaj o to, żeby na tacce zawsze była woda i regularnie zraszaj liście. Ustawienie roślin w grupie ułatwia utrzymanie wysokiej wilgotności. Sabotek uprawiany jest na specjalnym podłożu do storczyków. Jeśli roślina przestanie kwitnąć lub jej korzenie wypełnią doniczkę, przesadź ją do większej. Nie przysypuj nasad liści, gdyż będą gniły.

PODLEWANIE I NAWOŻENIE:

W okresie aktywnego wzrostu pozwól, aby podłoże przeschło na głębokośc 5 cm, zanim ponownie podlejesz roślinę. W czasie 6-tygodniowego spoczynku po zakończeniu kwitnienia, podlewaj kwiat bardzo oszczędnie i rzadko. Stostuj nawożenie dolistne przy co trzecim podlewaniu  z wyjątkiem okresu spoczynku po przekwitnięciu. Do podlewania stosuj miękką wodę. Liście można spryskiwać lub przecierać, lecz nie należy ich moczyć mocno, gdyż mogą gnić. Jeśli pęd kwiatowy jest zbyt wiotki pamiętaj o podwiązaniu do podpory.

STANOWISKO:

Sabotki preferują stanowiska w półcieniu. Nigdy nie wystawiaj ich na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, ani na przeciągi. Storczyk ten najlepiej rośnie w stałej temperaturze ok. 20 stopni, zarówno w dzień jak i w nocy. Jeśli tempertura jest wyższa, należy również zwiększyć wilgotność powietrza i codziennie zraszać roślinę. 

 CHOROBY:

Mszyce - zwykle gromadzą się na wierzchołkach pędów lub pąkach kwiatowych. Należy je zwalczać odpowiednim insektycydem.

Liście gniją - oznacza to, że roślina ma zbyt morko lub zbyt chłodno. Podlewaj tylko wtedy, kiedy powierzchnia podłoża wydaje się sucha i staraj się utrzymać temperaturę ok. 20 stopni.

Przędziorki - oznaką ich porażenia są nieregularne, jasne plamki głównie na spodniej stronie liści. Zwiększ wilgotność w otoczeniu kwiatów.

SPOSOBY EKSPOZYCJI:

Warto posadzić kilka sabotków w jednej doniczce ustawionej na oknie oświetlonym przez słońce tylko wcześnie rano. Uprawiając te kwiaty, możemy tak dobrać odmiany, żeby kwitły kolejno, jedna po drugiej. Dzięki temu kompozycja będzie przez cały czas cieszyła oczy, a przez zmienność kwiatów nigdy nam nie spowszednieje. 

Większość sabotków sprzedawanych w sklepach to rośliny o nieokreślonej nazwie odmianowej. Z tych popularnych, warto pokusić się o zdobycie P.villosum, o kwiatach purpurowo-brązowych z domieszką kolorów żółtego i białego, P.insigne, który ma kwiaty żółtawe z brązowym wzorem i P.primulinum, o kwiatach jasnożółtych, a także P.glaucophyllum, który jest jasnoróżowy. 

Ojczyzną tej rośliny jest południowa Brazylia i Paragwaj. W krótkim czasie po kolonizacji Nowego Świata, ananas rozprzestrzenił się po całym świecie. Dziś jest popularną, egzotyczną rośliną pokojową, którą warto mieć w swoim domu, ze względu na jej atrakcyjne, kolorowe liście i nadzwyczajne owoce.

Ananas jadalny należy do rodziny Bromeliaceae, w której jest jednym z niewielu jej przedstawicieli rosnących w glebie i pobierającą wodę i składniki pokarmowe za pomocą korzeni. Jako roślina uprawna, hodowany jest na skalę gospodarczą w tropikalnych regionach Azji, głównie na Filipinach i Hawajach. 

Owoc ananasa przypomina nieco szyszkę sosnową, co znalazło nawet swoje odzwierciedlenie w angielskiej nazwie tej rośliny (pineapple). Botaniczna nazwa tej rośliny pochodzi od rodzimej nazwy ananasa, którą miejscowi Indianie nazywali "nana". 

 

zdjęcie ze strony www.e-ogrody.pl

W naszych domach, można go uprawiać z sadzonki przygotowanej z wierzchołka owocu kupionego w sklepie, z pióropuszem zielonych liści. Jednak prawdziwie dekoracyjną forma tej rośliny jest odmiana "Variegatus" o liściach z szerokimi kremowożółtymi paskami na brzegach. W jasnym świetle cała roślina przybiera różowawy lub czerwonawy odcień. Innymi ciekawymi odmianami są: comosus z jasnozielonymi liśćmi, Odmiana "Proteanus" ma liście z żółtym paskiem biegnącym przez ich środek. Natomiast odmiana "Tricolor" słynie z liści o kremowych brzegach, lekko poczerwieniałych, obwiedzionych fioletową kreską.

 Podstawy pielęgnacji:

Ananas potrzebuje ciepła, wysokiej wilgotności powietrza oraz uważnego podlewania. Nagrodą za staranną troskę o roślinę bdzie mały, ale wyśmienity w smaku owoc. Ananasa przesadza się  tylko wtedy, gdy bryła korzeniowa wypełnia całą doniczkę, używając do tego celu zasobnego, ale dobrze przepuszczalnego podłoża.

Podlewanie i nawożenie:

Latem i zimą roślina wymaga umiarkowanego podlewania. Należy zawsze odczekać, aż podłoże nieco przeschnie między kolejnymi zabiegami. Długotrwałe przemoczenie korzeni może poważnie zaszkodzić roślinie. Przez cały rok nawozi się ananasa, raz na dwa tygodnie uniwersalnym nawozem płynnym.

Stanowisko:

Jasne, z okresowym bezpośrednim nasłonecznieniem. Niedostatek światła powoduje słaby wzrost rośliny i bladnięcie liści. Cały rok należy utrzymywać temperaturę powyżej 15stopni i wysoką wilgotność (najlepiej ustawić doniczkę na kamieniach z wodą), w ciepłe dni zraszać często liście. 

Rozmnażanie:

Z odrostów - Jeśli u podstawy rośliny pojawi się odrost, pozostawiamy go przy roślinie matecznej przez kilka miesięcy, po czym oddzielamy i umieszczamy do ukorzenienia w mieszance piasku i substytutu torfu.

Z sadzonki, wierzchołka owocu - Należy najpierw zciąć rozetkę liści z wierzchołka owocu, wraz z miąższem o grubości ok. 1cm. Następnie umieścić ścięty wierzchołek w doniczce z dobrze przepuszczalną ziemią kompostową. Doniczkę wstawić do mnożarki i utrzymywać w temperaturze 21-27 stopni do czasu, aż w rozetce pojawią się nowe liście.

Z rozetki ananasa jadalnego - jak na zdjęciu poniżej:

 Choroby:

Zgnilizna podstawy - nadmiar wilgoci przy niskiej temperaturze możę powodować gnicie podstawy rośliny. Objawi się to opadniętymi i miękkimi liśćmi. Usuń obumarłe części roślinki i pozwól jej przeschnąć przez 2-3 dni, po czym przesadź w podłoże z dodatkiem piasku. Podlewaj oszczędnie, pozwalając roślinie przeschnąć między kolejnymi zabiegami.

Zbyt mało światła - oznaką niedoboru światła są blade liście. Roślinę należy przenieść na bardziej nasłonecznione stanowisko. 

Uwagi: 

Pamiętajcie, że ananas ma ostre krawędzie liści, przy jego pielęgnacji, warto założyć rękawiczki ochronne :)

 

 

   Suche powietrze w domu nie stanowi przeszkody w uprawie większości roślin. Trzeba tylko dbać o odpowiednią wilgotność w otoczeniu doniczki, szczególnie zimą, kiedy kaloryfery w domach pracują na najwyższych obrotach, wypluwając masy suchego powietrza, niszczącego nasze piękne kwiaty.

Wilgotność powietrza idzie w parze z temperaturą. Zimne powietrze jest  zazwyczaj bardziej wilgotne, ciepłe na ogół mniej. 0% oznacza całkiem suche powietrze, zaś 100% całkiem nasycone parą wodną. Niektóre pomieszczenia w domach mają wilgotność na strasznym poziomie, niczym powietrze na pustni.

 W powietrzu nasyconym parą wodną widoczna jest mgła, jak np. w łazience po kąpieli. Pomiędzy takim stanem, a całkowitym wysuszeniem znajduje sie optimum, które najbardziej odpowiada roślinom. Na szczęście większość z nich potrafi sobie radzić nawet wtedy gdy wilgotność powietrza spada do 40%. Rośliny wyparowują wodę przez aparaty szparkowe. W wilgotniejszym otoczeniu nie tracą jej tak dużo jak w suchym.

Wiadomo im wyższa temperatura tym suchsze powietrze. Aby rośliny nie traciły zbyt dużo wody przez jej wyparowywanie, powinniśmy zadbać o odpowiednią wilgotność. Idealna, równa się ok. 60%, a żeby ją osiągnąć nie wystarczy samo spryskiwanie roślin. Co ważne, wyższa wilgotność pozwala utrzymać kwiat w lepszym zdrowiu przeszkadzając zagnieździć się przędziorkom czy innym szkodnikom.

TWORZENIE ODPOWIEDNICH WARUNKÓW:

Dobrym sposobem zwiększenia wilgotności powietrza wokół rośliny jest ustawienie doniczki na wilgotnej podstawie. W tym celu jej dno należy wysypać kamykami, żwirem czy nawet kolorowymi szklanymi kulkami, i dolać tyle wody, żeby podstawa doniczki nie moczyła się. Gdy woda z podstawki wyparuje, nalezy uzupełnić jej poziom. 

Innym rozwiązaniem jest ustawienie kwiatu w dużym pojemniku na połówce cegły, którą wcześniej moczymy długo w wodzie, aż porządnie nasiąknie. Dzięki temu cała woda z cegły wyparuje wprost na naszą roślinkę.

Kolejnym sposobem jest ustawienie roślin w grupach. W wyniku transpiracji (wyparowywania) wilgotność powietrza wokół nich będzie wyższa niżw innej części pomieszczenia. 

Odnośnie zraszania - jest bardzo ważne, szczególnie latem, przy upalnej pogodzie. Zabieg należy wykonać wcześnie rano, zanim temperatura dopadnie otoczenie. Nie powinno się zraszać roślin stojących na zewnątrz w porze największego słońca, a to z powodu kropel, które osiadając na liściach działają jak soczewka i powodują poparzenie roślinki. Najlepiej używać letniej, miękkiej wody. Nie zrasza się roślin o liściach pokrytych kutnerem (włoskami), gdyż woda może powodować ich gnicie.

 ROŚLINY LUBIĄCE WYSOKĄ WILGOTNOŚĆ POWIETRZA: 

Preferują wilgotność na poziomie ok. 80%, ale mogą tolerować niższy jej poziom, do umiarkowanego. Do tej grupy należą między innymi: fiołki, skrętnik ogrodowy, cyklameny, adiantum, kalatea, paprotniki, koleus Blumego, begonie czy achimenes.

ROŚLINY LUBIĄCE UMIARKOWANĄ WILGOTNOŚĆ:

Czyli te, które preferują tzw. warunki idealne, ok. 60%. Należą do nich: azalie, krotony, dawalie, ołowniki, palmy kokosowe, męczennice, guzmanie i wszystkie odmiany bromelii.

ROŚLINY LUBIĄCE NISKĄ WILGOTNOŚĆ POWIETRZA:

Wilgotność na poziomie 35-40% jest odpowiednia dla: roślin cebulowych (np. amarylis czy hiacynty), lepnoty, kaktusów, sansewierii i bluszczu.

Mam nadzieję, że pomogłam.

A w Nowym Roku, życzę wszystkim spełnienia marzeń, dużo zdrowia i siły, a także dotrzymania wszystkich, nawet tych szalonych postanowień noworocznych :) 

Do następnego!

   Na oknie wystawowym powiesiłyśmy bombki i świecące gwiazdki, produkcja stroików na stoły idzie pełną parą, nawet futurystyczna choinka na ratanowej kuli z drewnianymi gałązkami pyszni się na dworze. W naszej kwiaciarni pojawiły się także pierwsze gwiazy betlejemskie zwane również poinsecją czy wilczomleczem nadobnym, co oznacza, że sezon świąteczny już w pełni.

   Bardzo ważne przy wyborze pięknego okazu gwiazdy jest miejsce w którym stoi. Kwiaty te nienawidzą zimna, więc jeśli zauważycie, że w kwiaciarni jest blisko drzwi wejściowych - nie kupujcie jej. Tak samo nie warto brać ich od osób handlujących na straganach czy kioskach. Po doniesieniu do domu w kilka godzin, na pewno opadną im liście i kwiaty. Przy wyborze kierujmy się ogólnym stanem rośliny, warto obejrzeć ją od spodu czy nie jest czasem łysa. Poproście także o dobre zapakowanie poinsecji, najlepiej w kilka warstw papieru, inaczej równie łatwo przemarznie w transporcie. 

UPRAWA I PIELĘGNACJA:
Gwiazda betlejemska lubi stanowiska ciepłe (15-22^oC) i jasne. W temperaturze poniżej 12 stopni, szybko zgubi liście i kwiaty. Chociaż nie jest delikatną rośliną, nie przepada ani za suszą, ani za zbyt dużą wilgocią. Duża ilość wody sprawi, iż korzenie zaczną gnić, a liście przybiorą żółte zabarwienie i opadną. Suche podłoże również może spowodować utratę liści, chociaż po podlaniu roślina szybko powraca do zdrowia. Najlepiej jest podlewać poinsecję wodą o temperaturze pokojowej. Pamiętajmy także, że jeśli ustawimy poinsecję z daleka od okna to tylko na max. 2-3 dni, później należy spowrotem zapewnić jej jasne stanowisko.
Kiedy kwitnie, nie powinno się jej nawozić. Później, każdego miesiąca powinna być podlewana wodą z dodatkiem odżywki.

 CO ROBIĆ Z GWIAZDĄ BETLEJEMSKĄ NA WIOSNĘ?
Na właściwie pielęgnowanej roślinie barwne liście utrzymują się miesiącami. Jeśli jednak nasz okaz się ogołoci, przytnijmy mu pędy do 1/3 długości, wówczas po miesiącu - dwóch ładnie się zazieleni i rozkrzewi. Możemy uformować go w kształcie krzaczka lub niedużego drzewka. Ponieważ sok wilczomleczy ma silne właściwości drażniące, alergicy powinni chronić przed nim skórę i przycinać roślinę w ochronnych rękawiczkach. Po skróceniu pędów roślina potrzebuje mniej wilgoci.
Najpóźniej na początku kwietnia przesadźmy poinsecję do nieco większej doniczki uzupełniając podłoże ziemią uniwersalną. Gdy rozwiną się nowe liście, podlewajmy ją obficiej i co miesiąc, do sierpnia, zasilajmy nawozem wieloskładnikowym.
Dzięki oryginalnym liściom zielona poinsecja również jest bardzo efektowna. Ponieważ nie lubi ostrego słońca, najlepiej się czuje na parapecie wschodniego okna lub, w ciepłych miesiącach, na lekko ocienionym balkonie, skąd pod dach powinna wrócić pod koniec sierpnia.

 CO ZROBIĆ ŻEBY PONOWNIE ZAKWITŁA?

   Fiołek afrykański jako jedna z niewielu roślin doniczkowych może kwitnąć nawet całą zimę - zasłużenie więc cieszy się ogromnym powodzeniem. Ta urocza roślina zwana też saintpaulią lub sępolią fiołkową występuje w wielu odmianach i formach. Łatwa w uprawie, wynagradza troskliwą opiekę mnóstwem kwiatów.

   Ojczyzną teog gatunku są góry Usambara na pograniczu Kenii i Tanzanii. Małe kwiaty, mocno ubarwione, kwitnące przez okrągły rok czynią z fiołka idealną roślinę pokojową na ciepłe i wilgotne stanowiska, z dala od bezpośredniego nasłonecznienia. Przy prawidłowej pielęgnacji saintpaulie zachowują ogromną żywotność przez wiele lat.

PODSTAWY PIELĘGNACJI:

Fiołek najlepiej rośnie na ziemi torfowej, w płaskich doniczkach z dobrym drenażem. Rośliny należy przesadzać co roku, wiosną lub latem gdy bryła korzeniowa wypełni doniczkę. Starsze blednące kwiaty i liście usuwamy przy podstawie, pozostawiając roślinie jedynie trzy lub cztery "piętra" liści. 

PODLEWANIE I NAWOŻENIE:

Ważne, żeby pamiętać że saintpaulie nie lubią podlewania zimną wodą, oraz nie tolerują najmniejszego zraszania liści czy kwiatów. Podlewać należy go dwa razy w tygodniu, wodą letnią ostrożnie od dołu, czyli na podstawkę. Zimą podlewanie powinno być oszczędniejsze. 

W okresie wzrostu roślinę należy co dwa tygodnie zasilać przy podlewaniu, płynnym nawozem.

STANOWISKO:

Chociaż fiołki lubią światło, to nie należy wystawiać ich na bezpośrednie działanie słońca, szczególnie w lecie. Dobrze czują się na parapetach, ale nie na południowej wystawie. Oprócz tego warto naszego kwiatka ustawić na podstawce z kamykami w wodzie, co da im większą wilgotność powietrza. 

 

 ROZMNAŻANIE:

1. Najprostszym i najtańszym sposobem pozyskania nowych okazów fiołka jest sadzonkowanie liści z ogonkami.

2. Wyhodowanie nowej, dorosłej rośliny z sadzonki liściowej trwa ok. 8-10 miesięcy. Z rośliny matecznej pobieramy liście wraz z ogonkami, zanurzamy ich końce w ukorzeniaczu i umieszczamy w doniczce z ziemią, aż po nasadę blaszki liściowej. Sadzonki trzymamy w temperaturze ok 18-21 stopni przez 6 tygodni. Powstałe w tym czasie roślinki przesadzamy do oddzielnych doniczek, gdy osiągną 5 cm średnicy.

CHOROBY:

Brązowe plamy na liściach - zwykle są rezultatem zbyt dużego nasłonecznienia, ale mogą powstawaćrównież w wyniku zroszenia liści. Roślinę należy zdjąć ze słońca i podlewać do podstawki.

Fytoftoroza - objawia się brązowieniem i zamieraniem liści. Jedyne wyjście to usunięcie chorej rośliny wraz z podłożem. 

Pleśń - atakuje fiołki które podlewamy zbyt obficie, lub te które nie mają przewiewnego miejsca i stoją w doniczkach bez odpływu wody. Należy przestawić je w bardziej suche miejsce, lub przesadzić do suchego podłoża, a także zapewnić odpowiedni drenaż.

KOMPOZYCJE Z FIOŁKÓW:

Fiołki afrykańskie dobrze znoszą obecność innych roślin - idealnie nadają się więc do wielokwiatowych kompozycji, zarówno do domu, jak i do skrzynek balkonowych. Na towarzystwo należy wybierać im jednak, rośliny o podobnych wymaganiach. Świetnie będą wyglądały zarówno same w prostych doniczkach, a także z innymi mega kolorowymi kwiatami. Ciekawym i modnym ostatnio pomysłem jest tworzenie zielonego terrarium dla kwiatów, w którym główną rolę może grać fiołek.

 To tyle informacji odnośnie pięknych fiołków. W razie pytań, problemów w hodowli piszcie :)

Do następnego! 

    Przepiękne, delikatne kwiaty cyklamena perskiego wznoszą się wysoko nad równie efektownymi, wzorzystymi lśćmi w kształcie serca, o marmurkowych wzorach. 

      Te atrakcyjne i dość tanie rośliny należą do najpopularniejszych kwiatów doniczkowych. Ich ojczyzną jest Azja Mniejsza i wchodnia część basenu Morza Śródziemnego. Jest on rośliną bulwową, która w warunkach naturalnych kwitnie w chłodnej porze roku, a latem przechodzi w stan spoczynku. Nazwa cyklamen pochodzi od greckiego słowa kyklos, oznaczającego koło i nawiązuje do kulistego kształtu bulwy lub liści, które w zależności od odmiany mogą być gładkie, delikatnie cętkowane lub efektownie marmurkowe. Większość odmian wielokwiatowych nie pachnie, lecz te miniaturowe dają bardzo delikatny przyjemny zapach. 

   Duże rośliny dorastają do 30-38cm. Odmiany miniaturowe sięgają jedynie około 20cm. Dla początkujących lepsze i łatwiejsze w uprawie są cyklameny małe, ponieważ kwitną zazwyczaj dłużej i obficiej, a także lepiej znoszą wyższą temperaturę niż odmiany większe. 

PIELĘGNACJA: 

        

        Zabiegi pielęgnacyjne w zasadzie ograniczają się do usuwania więdnących kwiatów (wraz z szypułkami) oraz uschniętych liści. Takie obrywanie zwiędłych części pobudzi wzrost rośliny. O czym należy pamiętać w ciągu roku?

Kwiecień - Lipiec: Po zakończeniu kwitnienia, gdy liście są jeszcze zielone,roślinę nadal podlewaj i nawóź. Gdy liście zaczną żółknąć, przerwij zabiegi, tak żeby roślina mogła przejść w stan spoczynku na kilka miesięcy. Można ją w tym okresie wynieść na zewnątrz i ustawić w zacienionym miejscu. W takim wypadku doniczkę należy ułożyć na boku, żeby podczas opadów deszczu, ziemia nie namokła wodą. Nie przestrasz się gdy roślina całkiem zrzuci liście i kwiaty, to normalne.

Sierpień - Grudzień: w sierpniu powinny zacząć wyrastać pierwsze nowe liście. Wtedy należy kwiat przesadzić (do ziemi torfowej), unikając przy tym uszkodzenia liści. Roślinę przenosimy do cieplejszego miejsca o jasnym rozproszonym świetle. Zakwitnie ponownie w grudniu.

Podlewanie: Cyklameny lubią wilgotne powietrze. Dlatego należy je zraszać lub ustawiać na kamykach w misce z wodą. Podlewa się je od góry, ale przy brzegach doniczki tak żeby nie zmoczyć bulwy! Można też wstawić kwiat do miski z letnią wodą na 20 min. Jeśli chodzi o nawożenie to polecam rozcieńczony nawóz biohumus do kwiatów kwitących.

Stanowisko: Kwiaty te lubią miejsca chłodne, w okresie kwitnienia również lekko zacienione. Natomiast w okresie wzrostu po spoczynku powinny stać w jaśniejszym i cieplejszym miejscu, żeby pobudzić kwiaty i liście do rozkwitu. W okresie kwitnienia temperatura powinna wynosić 10-15 stopni, latem gdy stoją na zewnątrz i wegetują upały im nie straszne.

Rozmnażanie: Cyklameny można rozmnażać poprzez podział bulwy. Wolno to robić tylko w okresie spoczynku. Bulwę należy przeciąć na pół, zabezpieczyć powierzchnię cięcia funingicydem i posadzić każdą z części do odzielnej doniczki. 

CHOROBY:

Słabe kwitnienie - kwiat może słabo kwitnąć, jeśli nie zostanie nawożony odżywką

Brązowienie liści - usychające brązowaw liście są oznaką spalenia przez słońce oraz zbyt suchego powietrza. Należy pamiętać o regularnym zraszaniu. 

Zniekształcone liście - mogą być objawem porażenia przez mszyce. Skontroluj spodnią część liści i kwiaty. Jeśli znajdziesz mszyce zastosuj insektycyd. 

Kwiaty i liście opadają - uważaj bo być może przelałeś roślinę i bulwę. Sprawdź ziemię jeśli jest nasączona zbyt dużą ilością wody, zaprzestań podlewania do całkowitego wyschnięcia podłoża

CYKLAMEN, A FIOŁEK ALPEJSKI:

Często myli się oba kwiaty. W kwiaciarniach można usłyszeć, że cyklamen nazywany jest także fiołkiem alpejskim. To nic bardziej mylnego. Fiołek alpejski nie nadaje się do pielęgnacji w mieszkaniu, co więcej kwitnie w okresie letnim, wtedy gdy nasz cyklamen odpoczywa. A co najważniejsze obie rośliny różnią się kształtem i kolorem kwiatów. Porównajcie sami:

 

 

Storczyki oszałamiają cudownymi kształtami i tęczowymi barwami, a przy tym nie są wcale trudne w uprawie. Wystarczy trochę cierpliwości i wiedzy, za które te wyjątkowe rośliny odwdzięczą się co roku przepięknymi kwiatami. Wiele osób obawia się storczyków, myśląc, że rośliny te są niezwykle wymagające i kapryśne. Nic bardziej mylnego. 

Co robić, gdy jednak podejmiemy wyzwanie z hodowlą storczyków i pojawi się problem? Uwierzcie, jeśli szybko zdiagnozujecie co dolega waszym kwiatom, z łatwością zaradzicie każdej chorobie. Pod spodem starałam się wypisać wszystkie przeszkody i ich zapobieganie, jakie możecie napotkać na swojej drodze z uprawą storczyków. Podzieliłam je dla ułatwienia według odmian, a uwierzcie - jest ich dużo, dlatego post będzie w dwóch częściach, jutro druga :)

1. FALENOPSIS / Phalaenopsis

Czyli najpopularniejszy rodzaj storczyka, dostępny we wszystkich kwiaciarniach, a nawet sklepach typu Biedronka :)  Co złego może spotkać te piękne, egoztyczne kwiaty?

Gnicie korzeni - nadmiar wilgoci w podłożu powoduje gnicie korzeni, dlatego należy je podlewać bardzo ostrożnie, nigdy nie dopuszczając do tego aby doniczka stała w wodzie. Kiedy poznać, że storczyk chce pić? Kiedy jego korzenie przyjmą barwe wyblakłej zieleni. Gdy natomiast są intensywnie (jasno jak groszek) zielone, wtedy kwiat nie potrzebuje kąpieli wodnej czy prysznica. 

 Zwalczanie: Usuwamy chore korzenie i liście za pomocą sterylnego narzędzia, podlewamy storczyka wodą z dodatkiem fungicydu.

Brązowienie liści/ plamistość - Falenopsisy wymagają dobrego oświetlenia, ale o umiarkowanej intensywności. Dlatego trzeba je chronić przed bezpośrednim nasłonecznieniem, które może uszkadzać liście. Jest kilka rodzajów plam na liściach: 

Cercospora sp. -Objawy porażenia to początkowo żółte plamki na spodniej stronie liści, które stopniowo stają się widoczne także na górnej stronie liści. Plamy powiększają się tworząc nieregularne kształty, stają się lekko zapadnięte i martwicze, przybierając prawie czarną barwę z żółtym marginesem. Plamy z czasem mogą objąć całe liście, które same opadają.

 Phyllostictinacitricarpa i P. pyriflormis - Choroba może pojawiać się w dowolnej części rośliny (na liściach lub pseudobulwach) w postaci drobnych, żółtych i zapadniętych plamek (szczególnie jest to widoczne na liściach). Starsze plamy stają się większe, brązowe z czerwono-fioletowym, lekko wypukłym marginesem. Bardzo porażone liście opadają. Choroba również może wskazywać na niewystarczającą ilość światła.

Zwalczanie: Usuwamy chore części rośliny i wykonujemy oprysk fungicydem, chorego storczyka odizoluj od pozostałych. POLECANE fungicydy - Score 0,05%, Biosept 0,1%, Sarfun ( lub Topsin) 0,07% + Bravo 0,15%.

 Czarne plamy na liściach - liście powinny być zawsze suche. Krople wody pozostawione na liściach przez noc mogą powodować powstawanie szpecących czarnych plam. Lecz jeśli plamy, powiększają się i szybko zmieniają barwę na brązową lub fioletowo czarną to może być to:
Czarna zgnilizna (Phytophthora cactorum, Pythium ultimum) - Rozwojowi tej choroby sprzyja wysoka temperatura i wilgotność, korzystne jest więc stosowanie wiatraczków które wymuszą ruch wilgotnego powietrza w orchidarium. Prewencyjnie stosować można opryski preparatami miedziowymi. Zwalczanie: Najskuteczniej jest usuwać chore miejsca natychmiast po zauważeniu objawów (podobnie jak w przypadku mokrej zgnilizny) oraz odizolować chorą roślinę od pozostałych. Chorego storczyka warto opryskać fungicydem.

 

Zdjęcie z forumogrodnicze.info

2. LUDISIA DISCOLOR / Ludisia discolor 

 To naprawdę niezwykły storczyk - ma nie tylko piękne kwiaty, ale i bardzo dekoracyjne liście. W przeciwieństwie do innych storczyków, ten potrafi cieszyć nasze oczy przez cały rok. Co jednak może go spotkać?

Liście więdną - Zbyt silne światło słoneczne powoduje więdnięcie i nieładny wygląd liści. Przestaw doniczkę w miejsce mniej nasłonecznione.  Więdnące liście być może trzeba będzie usunąć.

Usychanie - jeśli roślina wygląda na "smutną" ( liście i kwiaty przechylają się ku dołowi) i zaczynają usychać, oznacza to, że jest zbyt rzadko podlewana i zraszana. Dbaj o to by podłoże było zawsze lekko wilgotne i regularnie zraszaj roślinkę

Gnicie korzeni - Odwrotność usychania, czyli nadmierne podlewanie. Należy odciąć zgniłe korzenie, a resztę przesadzić do nowego podłoża. 

3. ODONTOGLOSSUM / Odontoglossum  

Najczęstszym problemem jest biały nalot na liściach - przyczyną pojawienia się białego nalotu na liściach jest pleśń. Popraw wentylację w otoczeniu rośliny, ale nie dopuść do przeciągów. Usuń zainfekowane liście i spryskaj roślinę fungicydem systemicznym.

4. LAELIOCATTLEYA / Laeliocattleya hybrids

Delikatne i pięknie ukształtowane kwiaty tego storczyka często są wykorzystywane do kompozycji florystycznych. Mięsiste kłącze i korzenie gromadzą w sobie dużo wody, co pozwala roślinie przetrwać okresy długiej suszy.

Atakują je wełnowce - wełniste kulki na spodniej stronie liście to wełnowce. Jeśli jest ich niewiele, usuń je delikatnie pędzelkiem. W przypadku silnego porażenia zastosuj insektycyd.

Oznaki zgnilizny - czerniejące pędy i pseudobulwy oraz więdnące kwiaty to oznaki zgnilizny. Dbaj o to by nie zalać rośliny, a przy wysokim nasłonecznieniu zapewnij jej wysoką wilgotność otoczenia, przy jednoczesnej łagodnej cyrkulacji powietrza.

Ślimaki - mogą uszkadzać korzenie i pędy storczyka. Podstawę rośliny wyłóż watą lub jeśli nasilenie ślimaków jest duże, zastosuj granulat ślimakobójczy, ale wówczas uważaj na dzieci i zwierzęta domowe.

5. COCHLIODA VULCANICA / Cochlioda vulcanica

Choć uprawa tego storczyka może stanowić wyzwanie, uroda jego jaskrawych kwiatów jest wystarczającą nagrodą za cały trud włożony w pielęgnację. 

Co jednak zrobić gdy pseudobulwy marszczą się - pseudobulwa (zgrubiała i mięsista nadziemna część pędu) może się marszczyć, czemu zazwyczaj towarzyszy zahamowanie wzrostu rośliny. Cochlioda jest wybitnie wrażliwa na wzrost temperatury otoczenia i nagłe jej podwyższenie może powodować odwodnienie tej delikatnej rośliny. Zapobiegawczo utrzymuj wysoką wilgotność powietrza i stałą temperaturę ok. 18 stopni. 
Korzenie gniją - w zbyt wilgotnym podłożu. Jeśli podlałeś roślinę za mocno, przesadź ją od razu i podlewaj tylko wtedy gdy pojawią się nowe korzenie.

6. AERIDES / Aerides sp. 
 

aerides maculosa

Ten niezwykły storczyk wytwarza mnóstwo osobliwych, mięsistych korzeni powietrznych i trwałe, zwykle pachnące, woskowe kwiaty.
Jasne liście lub z żółtymi paskami, a także zasychające i pokrywające się kalusem wierzchołki korzeni oznaczają zbyt niski poziom wilgotności. Częste zraszanie liści i korzeni oraz ustawienie doniczki na kamykach w podstawce z wodą zwykleprzywraca roślinie żywotność. Nie należy zraszać kwiatów, gdyż powoduje to powstawanie plam na płatkach.
Brązowe końce i brzegi liści - oznaczają niedostatek wody. Często zraszaj i podlewaj roślinę, pamiętając by podłoże nieco przeschło między kolejnymi zabiegami. 

7. ASCOCENTRUM / Ascocentrum sp. 

ascocentrum apullaceum

Ten storczyk lubi miejsca ciepłe i jasne. Najlepiej zaprezentuje się w wiszącym koszu, który umożliwia swobodne wietrzenie korzeni powietrznych.
 Zahamowanie wzrostu, więdnące liście i zniekształcone kwiaty to objawy zakażenia wirusowego, Niestety nie ma na nią lekarstwa i roślinę trzeba wyrzucić. Aby zapobiec chorobie należy starannie wybierać zdrowe okazy i wysterylizować doniczki oraz narzędzia ogrodnicze.
Ślimaki - usunąć ręcznie przy pomocy pędzelka, jeśli to nie pomoże to zwalczyć je za pomocą pestycydu.
Czarne plamy na liściach - są oznaką infekcji grzybiczej. Często powoduje ją nadmierne podlewanie rośliny. Aby ją zahamować można spróbować zdrapać gnijącą tkankę rośliny, a wilgotne części osuszyć sproszkowanym węglem drzewnym.

8. CYMBIDIUM / Cymbidium hybrids 

Delikatne a zarazem wyraziste: jaskrawe, a jednak subtelne... Oto bogactwo cudownych kontrastów, jakimi wyróżniają się wspaniałe kwiaty Cymbidium.
Usychające końce liści - takie uszkodzenia zwykle spowodowane są przez słońce, ale mogą wynikaćteż z używania do podlewania twardej wody. Wniosek - roślinę postaw w bardziej zacienionym miejscu i podlewaj ją miękką wodą.
Gnicie pędów - Ślady gnicia na szyjce pseudobulwy i u podstawy pędów kwiatowych mogą się pojawić, gdy roślina jest zbyt obficie podlewana zimą, tj. w okresie spoczynku. Roślinę podlewaj tylko tyle, żeby podłoże było lekko wilgotne a pseudobulwy jędrne i nie pomarszczone.

9. CHYSIS / Chysis sp. 

chysis bractescens

Ta piękna roślina pochodzi z Meksyku. Znane są jedynie trzy gatunki z rodziny Chysis, wszystkie epifityczne ( rosną na drzewach, ale nie żywią się ich kosztem). Ze względu na ich kształt, powinno uprawiać się je w wiszącym koszu, dzięki temu roślina łaniej się rozkrzewi.
Infekcje wirusowe - dają bardzo różne objawy np. nieregularne zabarwienie, wyblakłe smugi czy ogólne osłabienie kwiatów. Wirusy najczęściej roznoszone są przez szkodniki jak mszyce, należy więc sprawdzać czy roślina nie została zaatakowana. Niestety na taką infekcję nie ma rady, a kwiat najlepiej spalić by choroba nie rozprzestrzeniła się na inne okazy.
Zgnilizna korzeni - Zły wygląd korzeni sugeruje zgniliznę. Na zdrowych widać świeże i zielone przyrosty. Zadbaj o dobrą cyrkulację powietrza, jak i o właściwy poziom wilgotności. Uważaj by rośliny nie przelać.

10. ODONTIODA / Odontioda sp.

 
To doskonała roślina dla początkujących hodowców storczyków. Najważniejszym czynnikiem przy jej uprawie jest utrzymywanie odpowiedniej temperatury w zależności od pory roku.
Co się jednak stanie, gdy tego nie dopilnujemy? 
Na szczęście odontioda, rzadko atakowana jest przez choroby i szkodniki. Najczęstszym przypadkiem jest brak kwitnienia - oznacza to, że roślina uprawiana jest w zbyt wysokiej temperaturze. Aby mieć pewność, że kwiaty zakwitną, należy utrzymywać odpowiednią temperaturę dla każdej pory roku.  Preferują raczej niskie tepmeratury: latem 15-18 stopni, jesienią 13-15 stopni, zaś zimą i wiosną 7-13 stopni.
Zapobieganie zgniliźnie - oczywiście korzenie zaczną gnić jeśli przelejemy roślinę, aby temu zapobiec należy posadzić ją w przepuszczalnym podłożu z dodatkiem gruboziarnistego piasku. Latem nawadniaj obficiej, zimą odrobinę.

11. CALANTHE / Calanthe sp.

calanthe rosea

Ojczyzną tego storczyka są Himalaje i północne Indie. Rodzaj Calanthe obejmuje ponad 100 gatunków, zarówno kończących wegetacje przed zimą (kwitną najczęściej w grudniu) jak i zimnotrwałych, obejmujących szeroką gamę barw kwiatów.
Co zrobić jeśli pseudobulwa gnije - może gnić jeśli ziemia jest zby chłodna lub wilgotna. W okresie kwitnienia roślinom należy zapewnić temperaturę 22-24 stopnie. Jeśli pseudobulwa zgnije, należy ją obciąć i przesadzić kwiat, lecz jeśli zgnilizny jest dużo, kwiatka nie da się uratować.
Pleśń - szara pleśń na pseudobulwie w okresie spoczynku wskazuje na ich zawilgocenie. Zapobiegawczo należy zawinąć je w papier gazetowy i przechowywać w suchym i ciemnym miejscu w temperaturze ok. 18 stopni. Jeśli nie uda się zapobiec pleśni, należy ją wyrzucić.

12. BRASSAVOLA NODOSA / brassavola nodosa

 Uprawa tego storczyka w domu daje wiele satysfakcji. Jego piękne białe kwiaty rozwijają się jesienią i zimą, napełniając pokój delikatnym zapachem. Większość problemów z uprawą wynika z nieodpowiedniego podlewania w okresie spoczynku. W sezonie rośliny podlewa się umiarkowanie, ograniczając podlewanie gdy młode przyrosty zaczną dojrzewać. W okresie spoczynku podlewanie powinno być jeszcze bardziej oszczędne.
Kłopotem może być, brak kwitnienia - roślina miała za dużą temperaturę w okresie spoczynku. Po zakończeniu okresu wegetacyjnego przenieś roślinę w chłodniejsze miejscie i ogranicz podlewania.
Zgnilizna korzeni - czyli przelany storczyk. Nie dopuszczaj do pozostawania wody na podstawce, albo przesadź roślinę, lub ogranicz podlewanie na dłużej.

To była pierwsza część metod zapobiegania i radzenia sobie w sytuacjach kryzysowych ze storczykami. Jeśli tutaj nie odnalazłeś swojego kwiatu to zajrzyj do drugiej części poradnika, w której opiszę problemy roślin między innymi Sofronitis, Sabotka, Epidendrum, Bletilla pasiasta, Ansellia africana, Angraecum i wiele innych. 
W razie pytań, czy dodatkowych ciekawych informacji o tych pięknych okazach piszcie w komentarzach!! 
Do jutra :)